ÖZ
Amaç
Bu çalışma maksillofasiyal travmalar içerisinde en sık karşılaşılan nazal kemik kırıklarını adli tıp açısından değerlendirmeyi ve bu olguların medikolegal analizini objektifleştirmeyi amaçlamaktadır.
Yöntemler
2022-2025 yılları arasında Çankırı Devlet Hastanesi’ne başvuran, adli olgu bildirimi yapılan ve nazal kırık saptanan 205 olgu retrospektif olarak incelenmiştir. Olguların yaş, cinsiyet, travma etiyolojisi, kırık tipi, eşlik eden yaralanmalar, muayene bulguları ve kullanılan görüntüleme yöntemleri incelenmiştir. Veriler tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistiklerle analiz edilmiştir.
Bulgular
Nazal fraktür görülme sıklığı %1,15 olarak saptanmış, olguların %82,9’unu erkekler oluşturmuştur. En sık etiyolojik nedenin darp (%57,1) olduğu belirlenmiş, bunu trafik kazaları (%33,7) takip etmiştir. Kırıkların %62’si deplase, %31,2’si lineer, %6,8’i parçalı/çökme tipi olup; %92,2’si kapalı, %7,8’i açık kırıklardan oluşmaktadır. Özellikle araç içi trafik kazalarında açık kırık oranı anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Olguların %31,2’sinde eşlik eden başka kemik kırıkları tespit edilmiştir. Bilgisayarlı tomografi en sık kullanılan görüntüleme yöntemi olarak saptanmıştır (%63,4).
Sonuç
Nazal kırıklar genç erişkin erkeklerde ve darp kaynaklı travmalarda daha sık görülmekte olup, eşlik eden kırıkların varlığı travma şiddetini yansıtmaktadır. Bulgular, adli tıbbi değerlendirme süreçlerinin objektifleştirilmesine katkı sunacaktır.


