ÖZET

Yaş ile birlikte yutma ile ilgili yapılarda meydana gelen fizyolojik, yapısal ve duyusal değişikliklere presbifaji denmektedir. Yaşlı hastalar, yeme alışkanlıklarında çeşitli değişiklikler yaparak tüm bu değişimlere uyum sağlar, normal yutma fonksiyonunu devam ettirir; ancak araya giren bir stres faktörü, eşlik eden bir komorbid hastalık ya da sarkopenik değişiklikler asemptomatik bir yutma bozukluğunu semptomatik hale getirebilir. Bu durum hastanın kendisi ya da bakım hizmeti veren kişiler tarafından gözden kaçırılabilir ve yaşlılığın doğal bir sonucu olarak kabul edilebilir. Disfaji, ileri yaş hastalarda malnutrisyon, dehidratasyon, aspirasyon pnömonisi gibi ciddi komplikasyonlara yol açabilir. Durumun farkına varmak ve bunu yaşlılığın doğal bir sonucu olarak görmemek bu sorunda kilit rol oynar.