ÖZET

Amaç:

Bu çalışmada immünotolerojenik etkisi olduğu bilinen HLA-G mo-lekülünün serum seviyesi ile sitokin gen polimorfizm ilişkisinin araştırıl-ması planlanmıştır.

Hasta ve Metod:

İlk karaciğer nakllerini olmuş 55 hastadan alınan kan örneklerinden ayrılan serumlardan sHLA-G seviyeleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Araştırılan TNF-α, TGF-β, IL-10, IL-6, IFN-γ gen polimorfizmlerinin belirlenebilmesi için PCR-SSP yöntemi kullanıldı.

Sonuçlar:

Hastaların sitokin gen polimorfizmlerine göre serum sHLA-G seviyesi yüksek olan hasta dağılımı, TNF-alpha -308 GG %15.5, -308 G/A, A/A %20, TGF-beta kodon 10-25 T/T-G/G, T/C-G/G %16.6, kodon 10-25 T/C-G/C, C/C-G/G, T/T-G/C %16.0, IL-10 -1082 GCC/GCC %30, -1082 GCC/ACC, GCC/ATA %13, -1082 ACC/ACC, ACC/ATA, ATA/ATA %13.6, IL-6 -174 G/G,G/C %18.3, IFN-gamma +874 T/T %18.1, +874 T/A %11.7, +874 AA %15.3 olarak bulundu.

Yorum:

İmmün yanıtın gelişmesini ve etki yönünün belirlenmesini sağla-yan sitokinler bir çok molekülün de ekspresyonunda ve sekresyonunda rol oynarlar. Sitokinlerin üretiminde etkileri olan gen polimorfizmlerinin de hastalıkların oluşmasında ve progresyonunda farklılıklara neden olduğu bi-linmektedir. Çalışma sonuçlarına göre HLA-G artışına neden olan IL-10’un yüksek salınımı ile uyumlu haplotipi taşıyan hastaların %30’unda saptanan sHLA-G seviyesindeki yükseklik polimorfik yapılardan kaynaklanan birey-sel farklılıklara bir örnek oluşturmaktadır.