ÖZET
Amaç:
Akciğer kanseri tüm dünyada milyonlarca insanın ölümüne yol açan en yaygın tümörlerden birisidir. Yıl-lardır yapılan araştırmalara rağmen akciğer kanserinin prognozu hala çok kötüdür. Tümöral lezyonlar nedeni ile trakeobronşiyal obstrüksiyonu olan hastalarda nefes darlığı, öksürük ve hemoptizi şikayetleri ile atelektaziler ve pnömoniler gelişmektedir ve bu semptomlar uygulanan girişimsel bronkoskopik yöntemlerle ortadan kaldırılabil-mektedir. Bu çalışmanın amacı; endobronşiyal tümörün neden olduğu tıkanıklığın giderilmesinde endobronşiyal tedavi yöntemlerinden olan kriyorekanalizasyon yönteminin hastaların semptom palyasyonu, arteryal kan gazları ve pulmoner fonksiyonlarına olan etkilerini araştırmaktır.
Yöntemler:
Çalışmamızda Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı’na 2007 ile 2010 tarihleri arasın-da başvuran ve trakeobronşiyal obstrüksiyonu bulunan yirmi hasta alınarak kriyorekanalizasyon yöntemi ile tedavi edildi.
Sonuç:
Trakeobronşiyal obstrüksiyonlarda “Kriyorekanalizasyon yöntemi” etkili ve güvenilir bir yöntemdir. (Gazi Med J 2011; 22: 113-7)
Bulgular:
On sekiz (%90) hastada genel anestezi altında, 2 (%10) hastada ise lokal anestezi ile işlem yapıldı. Hastalara ya-pılan bir girişimsel işlemde ortalama olarak 2.6±1.1 (1-5) kez kriyoprobu ile obstrüksiyona neden olan tümöre müdahale yapıldı. Kriyorekanalizasyon işlemi ile komplet rekanalizasyon 13 (%65) hastada sağlandı. Beş (%25) hastada ise kısmi başarı sağlandı. Kriyorekanalizasyon işlemi 2 (%10) hastada ise başarısızlıkla sonuçlandı. Yapılan işlemler sırasında önemli bir komplikasyon görülmedi. İşlem sonrası hastaların %80’inde semptom (nefes darlığı, öksürük vb.) palyasyonu sağlandı. Kriyorekanalizasyon işlem öncesi ve sonrası solunum fonksiyon testleri değerlendirilen hastalarda FEV1 ve FVC (%) de-ğerlerinde artış görülmekle birlikte istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (İşlem öncesi: FEV1: 60.5±17.9, FVC: %71.1±17.8; işlem sonrası: FEV1: 72.3±15.2, FVC: %79.8±14.6, p>0.05). Ayrıca işlem öncesi ve sonrası arteryal kan gazları değerlendirilen hastaların parsiyel oksijen basınçlarında da artışlar saptanmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilemedi (İşlem öncesi: PO2: 71.7±8.8 mmHg; işlem sonrası: PO2: 75.2±7.6 mmHg, p>0.05).
