ÖZET

Sonuç:

HES 130/0.4 kullanımı, üreteral obstrüksiyonu yapılan sıçanlarda eritrosit deformabilitesi üzerinde olumsuz bir etkiye sahip değildir. HES 130/0.4 kullanırken bu endikasyonların doğru kullanılması gerektiğini düşünüyoruz.

Bulgular:

Her grupta rölatif rezistans kontrol grubuna göre arttı (p<0.0001). Her grupta eritrosit deformabilite indeksi kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulundu (Grup K-Grup HES, p=0.023, Grup K-Grup ÜO, p<0.0001, Grup K-Grup ÜO-HES, p<0.0001) . ÜO-HES grubunda HES grubuna kıyasla eritrosit deformabilite indeksi önemli derecede arttı (p=0.031, p=0.021, sırasıyla). HES 130/0.4 uygulaması ile üreteral obstrüksiyon yapılmış sıçanlarda eritrosit deformabilitesinde herhangi bir değişiklik olmadığı belirlendi (p = 0.785).

Yöntem:

Toplam 24 rat kontrol, HES 130/0.4, Üreter Obstrüksiyon (ÜO) ve ÜOHES 130/0.4 olmak üzere dört gruba ayrıldı. Üreteral tıkanıklık gruplarına ketamin anestezisi altında düşük abdominal insizyon yapıldı. Sağ üreterin distaline ulaşıldıktan sonra 2.0 mersilen ile bağlandı, daha sonra geç dönemde böbrek yetmezliği için 3 hafta bekledi. 20 mL.kg-1 HES 130/0.4 (Voluven), HES 130/0.4 ve ÜO-HES 130/0.4 grubuna intravenöz olarak verildi. 24 saat sonra ratlar sakrifiye edildi. Deformabilite ölçümleri bir fosfat tamponlu salin (PBS) tamponu içinde% 5 hematokrit kullanılarak gerçekleştirildi.

Amaç:

Plazma genişleticilerinin uygulanması, önemli cerrahi, hemorajik şok ve travmayı içeren çeşitli klinik koşullardaki kritik hastaları yönetmek için çok önemlidir. Bununla birlikte, hidroksietil nişastanın (HES) eritrosit agregasyonu üzerindeki etkileri tartışmalıdır. Bu nedenle, deneysel tek taraflı üreteral tıkanıklık ile oluşturulan böbrek yetmezliğinde HES 130/0.4'ün eritrosit deformabilitesi üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık.